Vooral staakbonen intrigeren me al jaren. Ze staan dicht bij de voorouder van de boontjes, hebben een enorme groeikracht, en scheppen - met wat steun - een extra verticaal element in de eettuin. Sierlijk zijn ze ook, vooral als ze paarse of gele of gestreepte peulen dragen; of als ze paars of rood bloeien.

Vergeleken met struikboontjes brengen ze per vierkante meter meer op, zijn de peulen niet bespat of besmeurd met grond, en plukken ze rugvriendelijker. Ook wortelen ze dieper, wat in droge periodes een belangrijk verschil kan maken. De investering van bonenstaken meer dan waard!

Mijn aanbod van 2009:

• een mengsel van diverse heel productieve staakprinsesrassen
• pronkboon Apollo: witbloeiend, productief, met van die hele lange snijbonen; de rijpe witte zaden zijn zo heerlijk in stevige soep.

En verder:

• Sojaboon Fiskeby: heel geschikt voor ons klimaat. Zaaien in mei, onkruidvrij houden en oogsten in september.
• Struikdroogboon Stop: kleine rode boontjes, die makkelijker (met minder gas ) verteren dan andere rassen.